هر بار در دفترم ورق مي‌خوري
مي‌شوم قصه‌اي
به خواب مي‌روم با تو
تا دفترم را زير باران جا بگذارم
تو از خواب مي‌پري
تا تمام كني باران را
-در خط فاصله بود و نبودم -
تعبير می‌‌شوی در خواب كسي ديگر...


---
(8/2/1375)
ليلا صادقي